Archive for the ‘รักดีๆ’ Category
คิดถึง คนหนึ่ง
ในขณะที่เราคิดถึงคนๆ หนึ่งตลอดเวลา
ในขณะที่เราคิดถึงคนๆ หนึ่งตลอดเวลา
เขาคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้
และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา
โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน
บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว
มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า
สิ่งที่เราคิดทั้งหมด
มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว
ฉะนั้น
ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความฝัน
มากกว่าการได้รับรู้ความจริง
การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเขา ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า…
เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4…
และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเขา…
ก็ขอให้คิดไว้ว่า
ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย
แต่โปรดจำไว้เถอะว่า
หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดังๆ
พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า…ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว
โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้…
ก็จงชอบต่อไปเถอะ
การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม
“การตัดใจ” ต่างหาก
ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย
ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า
ความสุขยามที่คุณได้สบตาเขา
กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเขา
อันไหนมันหนักหนากว่ากัน
อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเขาสายเกินไป…
อย่าโทษเขาที่ไม่มีใจให้…
อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน
แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน
แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง
ที่อย่างน้อย ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป
แต่ก็ยังได้พบ…
ยิ้มให้เขา ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา
แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป…
ยิ้มให้กับโชคชะตา
ที่ยังทำให้เรา…ได้รู้จักกัน
คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำ ที่ครั้งหนึ่งคุณได้เจอ
คนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเขาไว้คนเดียว
คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง…
คนที่ทำให้คุณหัวเราะ…และร้องไห้ได้มากมาย…
คนที่เพียงแค่ยิ้มของเขา
ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น…
ให้กลายเป็นวันที่สดใส
เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ?
แค่การได้เห็นคนที่เรารัก
ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เขารักมากที่สุด
…นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก…อย่างจริงใจ
เพราะเรา คู่กัน
ความทุกข์ – ความสุข เป็นของคู่กัน
อย่ารู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจเวลาที่เรามีความทุกข์…
ถ้าเราไม่รู้จักความทุกข์ เราจะรู้จักความสุขได้อย่างไร
ถ้าไม่เคยร้อน เราคงไม่รู้จักความหนาว…
หลายๆ ครั้ง เราชอบที่จะไม่ร้อนไม่หนาว
เช่นเดียวกับความสุข…
เมื่อเรามีความสุขแล้ว ความสุขนั้นจบลง
มันก็กลายเป็นความทุกข์โดยปริยาย
…………..
ทั้งๆ ที่เราอาจจะไม่รู้สึกอะไรก็ได้
ถ้าเราไม่ได้ไปสัมผัสกับความสุขนั้นมาก่อน
บางคนก็เลยคิดว่า อย่าไปสัมผัสกับความสุขนั้นเลยดีกว่า
จริงๆ แล้ว จะสุขหรือทุกข์ก็อยู่ที่มุมมองของใจเราเท่านั้นเอง
……………..
การมอง และการสัมผัสที่เหมือนกัน
ก็ยังให้ความหมายและความรู้สึกไม่เหมือนกัน
เรามาช่วยกันดูในมุมมองที่อาจเหมือน หรือแตกต่าง…
ซึ่งอาจมีเธอกับฉันที่มองเหมือนก็ได้
…………………….
เหรียญมีสองด้าน
พลิกด้านหัวขึ้น… ด้านก้อยก็คว่ำลง
ทุกอย่างมีสองด้านเสมอ
ในทุกสุข มีทุกข์แอบแฝง
ในทุกข์ก็มีสุขปะปน
คว่ำความทุกข์ลง
ความสุขก็พลิกหงายขึ้น
พล ตัณฑเสถียร. “ดูใจ”. กรุงเทพฯ : ใยไหม, 2547.
ภาพประกอบจาก
http://www.yenta4.com/cutie/view_img.php?d_id=1481&cate_id=6
แค่อยากรู้…เธอยังไม่ลืมฉัน
วันหนึ่งผมได้มีโอกาสเปิดอ่านหนังสือภาพ เพื่อกล่อมหลานสาวตัวดีให้นอนกลางวัน.. มันเป็นหนังสือการ์ตูนพูห์และผองเพื่อน ผมได้เปิดอ่านให้เจ้าหญิงตัวน้อยๆ ของผมฟังจนถึงหน้าๆหนึ่ง… มีภาพและใจความดังนี้
Piglet sidled up to Pooh from behind
” Pooh! ” he whispered.
” Yes, Piglet?”
” Nothing ” said Piglet, talking Pooh’s paw.
” I just wanted to be sure of you “
ขณะที่พิกเล็ตเดินตามหมีพูห์ไปต้อยๆ รอยเท้าคู่เล็กๆ ย่ำไปบนหิมะ เคียงข้างกับรอยเท้าของพูห์ไปตลอดทาง เป็นความอบอุ่นในหัวใจที่ทั้งสองทิ้งเอาไว้เบื้องหลัง
ทั้งคู่คงเดินทางมาด้วยกันนานพอสมควร และคงไม่ได้คุยอะไรกันเลย
พิกเล็ตเลยต้อง “ขอเสียง” ด้วยการเรียกพูห์
เมื่อพูห์ขานรับและถามกลับมาว่า “มีอะไรหรือพิกเล็ต”
พิกเล็ตกลับเกาะมือพูห์ไว้ก่อนตอบว่า “เปล่า ไม่มีอะไร แค่อยากมั่นใจว่าเราเดินมาด้วยกันเท่านั้นเอง..”
ภาพนี้ ถ้อยสนทนานี้ เรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง สังเกตไหมว่าพูห์เดินนำหน้า ควรเป็นพูห์หรือเปล่าที่น่าจะเป็นฝ่าย “ขอเสียง” พิกเล็ต ว่ายังเดินตามตัวเองมาหรือไม่ นั่นหมายถึงว่า เป็นความกังวลในใจพิกเล็ตเอง ที่เกรงว่าพูห์จะลืมเพื่อนตัวเล็กๆ อย่างเขา…
ในชีวิตเราทุกคนคงเคยผ่านพบมิตรภาพที่แสนดี แต่มีกี่คนที่จะรักษามันเอาไว้คงมั่นไม่หวั่นไหว วันคืนแห่งชีวิตกลืนกินและฉุดดึงเรารุดไป หันกลับมามองข้างหลังอีกทีอาจจะเศร้าใจ
หากพบว่าคนที่เราไว้ใจ…ไม่มีใครเดินตามเรามาอีกแล้ว
ไม่อยากเดินข้างหน้าเพราะเกรงว่าฉันจะลืมเธอ
ไม่อยากตามหลังเช่นกัน กลัวตามไม่ทัน กลัวเธอทำฉันหล่นหาย
อยากให้เราเดินเคียงกันไป อยากอุ่นใจมั่นใจ
ว่าตลอดการเดินทางชีวิตอันยาวไกล…เรายังมีกันและกันไปตลอดทาง…
